Bu cümleyi danışanlarımdan zaman zaman duyuyorum. Bir “kendine yardım kitabı” olarak isimlendirilebilecek “Zor Anneler- Yetişkin Kızlar ve Oğullar İçin Rehber Kitap” bugünü anlamak ve geleceği kurgulamak için geçmişi anlamlandırmanın önemine değiniyor, tıpkı terapideki gibi.

Kitap, anne-çocuk ilişkisini dans eden iki insan metaforuyla anlatıyor. Zor anneleri tanımlarkense şu 3 başlığa değiniyor:

• Zor davranış,
• zor kişilik ya da kişilik bozukluğu kriterlerini karşılama hali,
• zor bağlanma davranışı.

Kitaba göre bu üç özellik, annenin çocuğuyla ettiği dansın seyrini etkiliyor ve çocuk tarafından “zor anne” algısı yaratıyor.

Kitapta yer alan bazı egzersizler, yetişkin olarak yaşadığımız deneyimleri bu dans zeminiyle somutlaştırabilecek nitelikte. İlerleyen sayfalarda ise zor annelerle büyümüş çocuklar için işlevselliği sorgulanabilecek bazı çözüm yollarından söz ediliyor.

Dili açısından kolayca okunabilecek, tekrara düşmeyen bir kitap. Özellikle  terapiye ihtiyacım var mı, terapiye gitsem ne anlatacağım gibi sorular aklınızdan geçiyorsa biraz durup düşünmek için tercih edilebilir cinsten.

Keyifli okumalar.